با دقت در سفرنامه‌هایی که به جای مانده به این نتیجه می‌رسیم که آنچه از قرن نهم تا قرن چهاردهم میلادی وجود دارد، گردشگری توسط مردمانی است که از منطقه ی جغرافیایی ایران پیش از دوره ی اسلامی است به کشورهای خاورمیانه و خاور دور، مانند: ژاپن و اروپا سفر می کردند. این گردشگران گزارش سفر خویش را در کتاب های جغرافیائی یا در پژوهش های تاریخی و عقیدتی ارائه داده‌اند؛ و در این دوران خبری از رفت‌ و آمد گردشگران اروپایی و مردمان غربی نیست؛ و گویا آنان هیچ گونه‌ علاقه‌ای به گردشگری نداشته‌اند. گاهی به یک جهانگرد و تاجر یهودی غربی در بلاد شرق برمی‌خوریم. از قرن پانزدهم به بعد، به ویژه در قرن هفدهم می‌بینیم که جریان گردشگری به طور دقیق به عکس جریان یافته است. جهانگردان مهم را غربیان تشکیل می‌دهند که به سرزمینهای شرق روی آورده و گزارشهای گوناگونی از آداب، میراث فرهنگی، شیوه‌های حکومتی، اجناس و محصولات شهرهای اسلامی داده‌اند و خبری از جهانگردان مسلمان نیست یا اگر رحله هائی وجود دارد، در محدوده سفر حج و از منطقه‌ای اسلامی به منطقه‌ای دیگر است.

فرهنگستان الهه آناهیتا به عنوان یکی از مراکز مهم در جذب گردشگر و ایجاد سفر های گردشگری در شهر پاریز فعالیت میکند.

pasargadBig

etelaiye_59641_s-1200x800

بازدیدها: ۴۴